*دوستانی که دوستشان دارم آن هایی اند که رفته اند اما نرفته اند؛و هستند ولی نیستند اما کاش بودند؛ و آنانی که صبح ها دست می دهند و عصرها دستمال سفیدی می تکانند؛و کلاغ ها و درخت ها،با احترام و علاقه ی شدید قلبی؛وَ باد، وَ باران وُ پاییز وُ بغض
+ نوشته شده در جمعه ۹ دی ۱۳۹۰ ساعت ۴:۱۳ ب.ظ توسط ازیتا.س
|
می نویسم و می خوانی که شعر است،داستان است.اما نگاه که می کنی زنی دیوانه بر طناب حیات من تاب می خورد